Turystyczny blog, wszyscy podróżnicy łączmy się, zapraszam do wpisów

Historia Krynicy Morskiej sięga wczesnej epoki kamiennej. Od niepamiętnych czasów wzdłuż mierzei biegła droga handlowa z Gdańska do Sambii. W wieku XIII okolice te zamieszkiwane były przez słowiańskich Pomorzan oraz Prusów. Szlak komunikacyjny z Gdańska do Królewca skłonił Komtura elbląskiego do obsadzenia w Kahlbergu – karczmar za Krynicą Morską Mikołaja Wildenberga z którego gościnności korzystali kupcy, rycerze waganci i inni wędrowcy podążający tym traktem. Po wojnie trzynastoletniej i likwidacji panowania krzyżackiego na tym terenie Król Kazimierz Jagiellończyk nadał całą mierzeję miastu Gdańsk.

Wspaniałe rezerwaty Krynicy Morskiej znajdują się w okolicy Krynicy morskiej. Rezerwat “Mewia Łacha” – Utworzony w 1991 w Mikoszewie (gmina Stegna) na powierzchni 131,5 ha, w celu ochrony kolonii lęgowych rybitwy zwyczajnej, białoczelnej, czubatej i popielatej. Występują tu także: czapla siwa, bocian czarny, żuraw, mewy, kolonie ptaków siewkowych i blaszkodziobych, które można tu spotkać w okresie ich wiosennych i jesiennych przelotów.

Krynica Morska jest nadmorskim kurortem turystycznym. Chlubą Krynicy są ratownicy z Elbląskiego WOPR, dzięki którym Krynica zdobyła w 2003 r. drugie miejsce w konkursie najbezpieczniejszych kąpielisk w północnej Polsce.
Krynica Morska stara się o statut uzdrowiska dzięki obecności wód mineralnych chlorkowo – siarczanowo – magnezowo – sodowych, bromkowych, jodkowych, borowych, hipotermalnych, idealnie nadających się do celów leczniczych i rekreacyjnych. Na odwiedzających Krynicę Morską gości czekają miejsca w hotelach, pensjonatach, ośrodkach wypoczynkowych i kwaterach prywatnych., a także na polach namiotowych i campingowych.
powiat Nowogrodzki położona jest w bardzo dobrym punkcie komunikacyjnym: z dala od zgiełku i gwaru, a jednak łatwo dostępna dla turystów. Można tu dojechać drogą lądową z Gdańska 79 km, Elbląga 61 km, Warszawy 360 km, a także drogą wodną z Elbląga, Fromborka.

Jednym z miast znajdującym sie niedaleko Krynicy Morskiej jest Gdańsk. Początki tego miasta sięgają X wieku. W źródłach pisanych nazwa Gdańsk pojawiła się w 999 roku w “Vita Sancti Adalberti”- “żywot św. Wojciecha” jako urbs Gyddanyzc. W 997 roku biskup Wojciech przybył do miasta wraz z wojownikami Chrobrego i ochrzcił mieszkańców. W tamtym czasie Gdańsk był własnością książąt kaszubskich. W ciągu kolejnych wieków Gdańsk bardzo szybko się rozwijał. Rozrastał się port o którym juz wiele pisano od roku 1148. W pierwszej połowie XIII wieku w Gdańsku osiedlono dominikanów, sprowadzonych przez księcia Świętopełka Wielkiego. W 1263 roku Gdańsk otrzymał prawa miejskie, co spowodowało jeszcze szybszy rozwój portu, handlu i rybołówstwa. Przez następne wieki miasto się rozwijało. W XVI i XVII wieku Gdańsk był największym ośrodkiem produkcyjnym w ówczesnej Polsce. Produkowano broń, meble, rozwinął się też przemysł włókienniczy. 1793 rok – miasto włączono do Prus. do upadku przyczyniły się również wojska napoleońskie. 1807–1815 – Gdańsk był Wolnym Miastem, a po Kongresie Wiedeńskim ponownie wrócił do Prus. XIX wiek przyniósł rozbudowę portu i całego miasta.